LUBBI FINNUR MÁLBEIN

Í leikskólanum Hlíð er unnið markvisst að málörvun ungra barna. Í málörvunarstundum er unnið með margs konar efni og þar á meðal hann Lubba. Lubbi er íslenskur fjárhundur, hann er duglegur að gelta og þá heyrist „voff-voff-voff“. Lubba langar alveg ofboðslega mikið að læra að tala en þá vandast nú málið því fyrst þarf hann að læra öll íslensku málhljóðin. Ekki hvað bókstafirnir heita heldur hljóð þeirra. Börnin hjálpa Lubba að læra íslensku málhljóðin með söng og öðrum skemmtilegum æfingum. Hundum þykir einna best að naga bein og þar er Lubbi engin undantekning. Málhljóðin líta þess vegna út eins og bein. Lubbi nagar beinin með góðri lyst og lærir þannig að tala smátt og smátt.

Í bókinni Lubbi finnur málbein er hvert hljóð táknað með litlum og stórum bókstaf. Hverju málhljóði fylgir tákn sem oft er notað samhliða tákni með tali. Að tengja hljóðið við táknræna hreyfingu auðveldar börnunum að læra táknin og muna þau. Hljóðin vistast með hreyfingunni. Þá eru einnig skemmtilegar vísur og stuttar sögur sem fylgja hverju málhljóði. Vísurnar eru eftir Þórarinn Eldjárn og eru við alþekkt lög, t.d. krummi krunkar úti og allir krakkar. Unnið er markvisst með hljóðin í þrívídd, þ.e. sjónskyn, heyrnarskyn og hreyfi- og snertiskyn. Þannig þjálfast börnin í að tileinka sér íslensku málhljóðin og þannig brúa bilið milli stafs og hljóðs sem að lokum leiðir þau á sporið í lestri og ritun. Með Lubbaefninu gefast mörg skemmtileg og fjölbreytt tækifæri til að leika með sem ýtir undir hljóðanám, stafa-hljóðaþekkingu, hljóðavitund og fleiri undirstöðuþætti fyrir lestrarnám.